جشن افتتاح خیابان باستانی ابوالهول

 

شامگاه پنج شنبه هفته پیش مطابق با تاریخ شب 👈۲۲ کیسلو تقویم یهودیان (جمعه ۲۲ کیسلو بود) جشن افتتاح خیابان باستانی ابوالهول در مصر بر گزار شد. در خبر زیر می خوانید که مراسم افتتاحیه با الهام از جشن باستانی ای برگزار شده است که هر ساله در این مسیر برگزار می شده است. منظور نویسنده خبر، احتمالا جشن باستانی اوپت است که در ادامه توضیحاتی مختصر در مورد این جشن باستانی خواهد آمد. اما نکته ای وجود دارد و آن این است که موسم جشن باستانی اوپت در این موقع از سال نمی باشد. تاریخ مراسم جشن تقریبا با تاریخ جشن سوکاریس منطبق است که این جشن متعلق به اوزیریس ایزد جهان زیرین و داور مردگان در اساطیر مصر است و این‌خود نکته جالبی می باشد. زیرا جشن اوزیریس طبق نقل هرودوت به حنوکا شباهت دارد : 👇

لینک

مقامات مصری به خیابان ابوالهول لقب بزرگترین موزه‌ فضای باز جهان را داده‌اند و امیدوارند که به زودی به جاذبه جدید گردشگری این کشور بدل شود
شامگاه پنجشنبه مصر شاهد تحقق پروژه‌ای طولانی‌مدت بود که در چارچوب مراسمی باشکوه جشن گرفته شد: بازگشایی خیابان باستانی ابوالهول.

به گزارش فرارو، عبدالفتاح السیسی، رئیس جمهور مصر و خالد العنانی، وزیر گردشگری و آثار باستانی این کشور، سفیران کشورهای خارجی و شماری از چهره‌های شناخته‌شده را برای حضور در مراسم بازگشایی این خیابان دعوت کرده بودند

مقامات مصری به خیابان ابوالهول لقب بزرگترین موزه فضای باز جهان‌را داده اند و امیدوارند که به زودی به جاذبه جدید گردشگری این کشور بدل شود.

خیابان ابوالهول مسیری را دربرمی‌گیرد که مجموعه معابد لکسور و کارناک را به‌ هم متصل می‌کند و در دو طرف آن حدود ۱۳۵۰ مجسمه با بدن شیر و سر انسان قرار دارد.

خیابان ابوالهول در سال ۱۹۴۹ میلادی کشف شد. باستان‌شناسان در دهه‌های پس از آن نیز بازمانده‌های دیگری در ارتباط با این خیابان را کشف کردند.

بازسازی این خیابان باستانی در سال ۲۰۰۵ شروع شد اما به خاطر مشکلات مالی و همچنین تلاطم‌های سیاسی در مصر بارها متوقف شده بود.

ارابه‌های فرعونی و صد‌ها هنرمند در مراسم پرخرج افتتاحیه راه سه‌هزار ساله کباش، معروف به راه ابوالهول، در اقصر مصر شرکت کردند.

اجرا‌های مراسم افتتاحیه به الهام از جشنی باستانی طراحی شد که هر سال در این مسیر اجرا می‌شد.

همچنین موسیقی این اجرا بر اساس داستان‌های مکتوب به خط هیروگلیف بر دیوار‌های معبد تنظیم شد.

مصر امیدوار است که این رخداد به احیای صنعت گردشگری این کشور کمک کند. این صنعت از تحولات سیاسی و همه‌گیری کرونا آسیب‌های زیادی دیده بود.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

در اوایل سال جاری مراسم رژه مومیایی ها در مصر برگزار شد که بنده مفصل بدان پرداختم. اینبار با چندساعت تاخیر از برگزاری این مراسم جدید اطلاع یافتم. با اینحال تصمیم نداشتم به تحلیل مراسم بپردازم. اما چون دیدم که دیگر کانال ها آنگونه که باید و شاید به مراسم حداقل از جنبه آیینی آن نپرداختند. بنده به اصرار چندتن از دوستان و خوانندگان، توضیح مختصری در مورد این مراسم ارائه و مراسم را از جنبه آیینی و زمان برگزاری آن تحلیل می نمایم. بنابراین در این تحلیل مختصر قرار نیست به بررسی جزئیاتی نظیر تعداد اجرا کنندگان و یا نوع لباسشان و امثال این مسائل بپردازم. ابتدا توضیحی در مورد مراسم اوپت : 👇

{ماه بعد (ماه دوم در گاهشماری مصریان) زیر نفوذ جشن اوپت ۱ (opet)، در ارتباط با فرعون و پدر مقدس او آمون ۲ (_رع) بود. در این جشن پادشاه بایستی به معبد القصور (همان معبد لوکسور) در طیوه می رفت تا قدرت شاهی کسب کند. تا پایان پادشاهی جدید، این رویداد به بخشی از ایدئولوژی رسمی پادشاهی بدل شد و احتمالا مطابق روش مرسوم، تاجگذاری را نیز شامل می شد.}(دین های دنیای باستان سارا ایلز جانستون ص ۲۴)

{…با اطمینان می توان گفت در پایان امپراطوری جدید، جشن های مهمی برگزار می شده که در آن ها، تماشاچیان شاهد انتقال ایزد آمون از 👈کارناک تا القصور (لوکسور) یا شاهد حرکت او در رود نیل به سوی غرب و رسیدن او به دیرالبحری (جشن دره) یا مدینه حابو (جشن اوپت) بوده اند. در این روزها به شرکت کنندگان خبرهای غیبی اعطا می شده است. }(کتاب دین های دنیای باستان سارا ایلز جانستون ص ۲۵)

{جشن اوپت برای آمون در کارناک، در دومین و سومین ماه سیلاب (تقریبا پایان ژوئن) قایق آمون به سوی جنوب و معبد خدا در القصور سفر می کرد. مراسم شادمانی که بر دیوارهای معبد القصور ثبت شده شامل راه پیمایی های مفصل، گاه با قایق، است. عناصر این راه پیمایی هنوز هم در جشن شیخ ابوالحجاج در القصور که مربوط به سده دوازدهم است. باقی مانده، و قایق یا بود او هنوز از بین خیابان های القصور و در مولد بهاره او حمل می شود. }(کتاب دین های دنیای باستان سارا الیز جانستون ص ۱۰۸)

نکته ۱ : در مورد جشن اوپت می توانید در لینک زیر توصیحات تکمیلی را مطالعه نمایید : 👇

لینک

نکته ۲: آمون یا آمون رع، ایزدی غیر از رع معروف است. آمون را یونانیان همتای زئوس دانسته اند. بنابراین وی یک ایزد خورشیدی نمی باشد. برای اطلاعات بیشتر می توانید لینک زیر را مطالعه نمایید.

لینک

نکته ۳: همانگونه که ملاحظه نمودید موعد جشن اوپت تقریبا در پایان ماه ژوئن یعنی در تابستان بوده است و با زمان بازگشایی خیابان ابوالهول در مصر در این برهه ارتباطی ندارد.

نکته ۴: معبد القصور همان معبد لوکسور است که در خبر آمده بود. برای اطلاع بیشتر لینک زیر را مطالعه نمایید: 👇

لینک

نکته ۵: جشن دره هم که به جشن اوپت شباهت دارد در ماه دهم گاهشمار مصری انجام می شده است که باز زمان آن در فصل بهار می شود و ارتباط چندانی با مراسم فوق ندارد.

اگر قرار بر تحلیل ظاهری باشد. در مراسم افتتاحیه خیابان ابوالهول، جشن اوپت برگزار شد که سابقا در این جشن فرعونان مصر قدرت خویش را از آمون می گرفتند. بنابراین باید این افتتاحیه را به نوعی تاج گذاری فرعون جدید مصر ژنرال السیسی دانست. اما گفته شد که زمان برگزاری مراسم افتتاحیه خیابان ابوالهول در مصر با عید سوکاریس (عید اوزیریس، ایزد دنیای زیرین و داور مردگان ) تقریبا در یک‌ بازه زمانی است. به فقرات زیر توجه نمایید : 👇

{ سوکاریس. در نیمه دوم ماه نوامبر برگزار می شد. در بزرگداشت صورتی از اوزیریس مرتبط با افزایش باروری. مراسم آن شامل مناسک «شیار زدن خاک»، ساختن و دفن کردن ذرت_ مومیایی، و راه پیمایی های قایق سوکاریس بود. }(کتاب دین های دنیای باستان سارا جانستون ص ۱۰۸)

ملاحظه نمودید که زمان جشن سوکاریس در نیمه دوم ماه نوامبر است. افتتاحیه خیابان ابوالهول نیز درست در همین بازه زمانی یعنی در ۲۵ نوامبر انجام شده است. در کتاب تاریخ هرودوت آنجا که وی جشن ها و اعیاد مصریان باستان را نقل می نماید به نکته جالبی در مورد جشن اوزیریس اشاره می نماید که توجه شما را بدان جلب می نمایم: 👇

{۶۱: این بود آن چه که در بوتسیاس می کنند؛ در مورد چگونگی برگزاری جشن ایزیس در بوزیریس پیس از این سخن گفتم. گفتم که پس از قربانی، دهها هزار نفری که از زن و مرد گرد آمده اند به سینه زنی می پردازند. به افتخار کدام خدا چنین می کنند? به من اجازه نداده اند چیزی بگویم. ۸۵ برخی از مردم کاریا که در مصر زندگی می کنند از این نیز فراتر می روند زیرا پیشانی خود را با خنجر می شکافند که این خود نشان می دهد مصری نیستند و خارجی هستند.

۶۲: وقتی برای قربانی کردن در سائیس گرد می آیند، همگی در شب چراغ روشن می کنند و در اطراف خانه های خود می گذارند. این چراغ ها بشقابهایی هستند پر از نمک روغن با فتیله ای شناور روی آن تمام شب می سوزد. این جشن را «عید چراغ ها» می نامند. ۸۷ مصریانی که مستقیما در مراسم شرکت نمی کنند و به تماشا می ایستند نیز چراغ هایشان را روشن می کنند و حتی کسانی که به سائیس نرفته اند در سراسر مصر چراغ می افروزند. این چراغانی همگانی برای چیست و در آن شب برای کدام خدا چنین می کنند? در این باره متن مقدسی وجود دارد.} (تاریخ هرودوت کتاب دوم بند ۶۱ و ۶۲)

نکته مهم: مرحوم ثاقب فر مترجم فرهیخته کتاب تاریخ هرودوت در دو پی نوشتی که بر این دو بند از تاریخ هرودوت دارند به نکات جالبی اشاره می نمایند. : 👇

{۸۵: پیداست که منظور اوزیریس است. در عصر سفلی عید (عزای بزرگ) اوزیریس به جشن ایزیس تبدیل شد.

۸۷: هدف از روشن کردن چراغ در آیین تدفین مصریان، دور کردن ارواح مردگانی بود که شب سرگردان مانده بودند؛ در این جا منظور جشن های اوزیریس است. هرودوت بعدا خواهد گفت که دریاچه مقدس معبد ساییس صحنه مراسم خاص برانگیختن «شور» خداست. }(تاریخ هرودوت چاپ اساطیر جلد اول کتاب دوم ص ۳۳۱)

همانگونه که ملاحظه نمودید جشن اوزیریس تقریبا در نیمه دوم ماه نوامبر با روشن کردن چراغ ها همراه بوده است که از این جنبه به حنوکای یهودیان شباهت دارد. مصریان باستان در طول سال چندین جشن داشتند که با روشن کردن چراغ همراه بوده است. یکی از این جشن ها مربوط به اوزیریس بوده است. جالب است که بخشی از این جشن ها به مرور زمان به روم باستان نیز انتقال یافته بود. به نظر بنده احتمالا بخشی از اعمال عید ملی حنوکا که توسط خاخام ها وضع شده است تقلید از اعیاد رومیان بوده که در آن زمان بر یهودیان استیلا داشته اند. و این اعمال به طریق اولی خود ریشه در مصر باستان داشته است که بنی اسرائیل چند قرن در آن ساکن بوده اند‌.

در لینک زیر توضیحاتی در مورد زمان برگزاری جشن های مصریان باستان آمده است: 👇

لینک

در این لینک نیز توضیحاتی در مورد جشن خویاک khoiak یا همان سوکاریس آمده است. و به این مهم اشاره شده که بخش اصلی مراسم جشن در طی هشت روز انجام می شده است. یادآور می شوم که جشن ملی حنوکا نیز هشت روز و نُه شب به طول می انجامد : 👇

لینک

در این لینک نیز توضیحات جالبی در مورد چرایی روشن کردن چراغ در جشن خویاک (سوکاریس) آمده است و نویسنده از جنبه نمادشناسی به این مهم اشاره می نماید که روشن کردن چراغ در این جشن نشان از دورانی است که ایزیس همسر اوزیریس با روشن کردن چراغ در هر شب تکه های جسد همسر خویش را پیدا می نماید. البته نویسنده مقاله به اشتباه زمان جشن خویاک را در تابستان می داند که طبق آنچه پیشتر آوردیم در نیمه دوم ماه نوامبر است : 👇

لینک

در پایان، این نوشتار را با ذکر دو نکته به پایان می برم. نکته اول: همانگونه که پیشتر گفته ام بعضی از اخترباستان شناسان اعتقاد دارند که اوزیریس، با صورت فلکی شکارچی ارتباط دارد و ایزیس با صورت فلکی کلب اکبر، و این دو ایزد همتای سَح و سوپدت دو ایزد کهن تر می باشند. بر اساس علم اخترشناسی اواخر ماه نوامبر (یعنی زمان برگزاری مراسم) و اوایل ماه دسامبر زمانی است که صورت فلکی شکارچی شرایط مناسبی را برای رصد پیدا می نماید و در پهنه آسمان شب خودنمایی می کند : 👇

لینک

نکته ۲: از مجموع مطالب پیشین می توان استنباط کرد که بازگشایی خیابان ابوالهول در سطح باطنی ممکن است با ایزد اوزیریس و بازگشایی دروازه های عالم زیرین و مردگان در ارتباط باشد و همانگونه که گفته شد بین جشن حنوکا و جشن سوکاریس (بزرگداشت اوزیریس) شباهت هایی وجود دارد و حنوکا عید گشایش معبد است که می توان آن را به نوعی عید گشایش دروازه های عالم زیرین نیز خواند. و مراسم مصر را شاید بتوان مقدمه ای بر آنچه که مجامع مخفی در حنوکا به دنبالش هستند دانست.

منبع : eitaa.com/soltannasir و خبرگزاری فرارو

این مطلب را نیز بخوانید

عامل و عاملیت در علوم غریبه ۵

{عامل و عاملیت در علوم غریبه ۵} به مبحث عاملیت برگردیم. گفته شد که از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یازده − 5 =