ذوالقرنین قرآن کیست ? ۵۹ 

ذوالقرنین قرآن کیست ? ۵۹

{نگاهی به اساطیر میان رودان و ارتباط آن با صور فلکی در آسمان شب ۲۰}

{انکی و نین خورسگ: اسطوره ای آسمانی ۱۴}

اما در آیاتی دیگر از قرآن مجید و عزیز به بعضی موجوداتی که پیشینیان آنها را با عنوان خدایان می پرستیدند. نظیر بعل و جبت و طاغوت اشاره شده است. و از سیاق آیات این فرومایگان، موجوداتی شریر محسوب می شوند. پس مسلماً جزو فرشتگان و ملائکه نیستند. اما در عین حال در این آیات و حتی احادیث فرقین تا آنجا که بنده دیده ام اشاره ای به جن بودنشان نیز نشده است ! پس چه هستند ? این همان دسته سومی است که با ستارگان و قوای طبیعی ارتباط تنگاتنگ دارند. بعل فرزند ال نام خدای تمدن های اوگاریت و کنعان است. که به مرور جایگاه (ال EL אל) را می گیرد و به جای وی پرستیده می شود. جبت همانگونه در دروس پیشین ثابت نمودیم نام ایزد زمین در نزد مصری ها می باشد. ایزد جب یا گب که به جبت یا گبت و قبط تبدیل شده است. و حتی واژهٔ اجپت نیز ریشه در نام این ایزد مذکر و منفی دارد. طاغوت نیز به ظن قوی تفنوت مادر جبت است.

اما در داستان حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام به وضوح به این دسته از موجودات اشاره شده است. ما برای فهم درست آیات داستان ابراهیم خلیل علیه السلام باید نسبت به دوره ای که آن حضرت زندگی می نموده اشراف داشته باشیم. زیرا ماجرای حضرت یک حقیقت تاریخی است که در بستر مکان و زمان رخ داده است. ما امروزه به خوبی می دانیم که در حدود سالهای ۱۷۰۰ الی ۲۰۰۰ پیش از میلاد که اکثر محققین دوران زندگی حضرت ابراهیم را آن هنگام می دانند. کیش مردمان میان رودان چگونه بوده است. بنابراین اگر شناخت تاریخی را در کنار آیات داستان حضرت بگذاریم و از احادیثی که در باب آیات روایت شده نیز استفاده نماییم آنگاه به نگاه نسبتاً جدیدی دست خواهیم یافت که ماجرا را اندکی نسبت به تفسیر سایر مفسرین متفاوت می نماید.
به آیات ۷۴ الی ۸۳ سوره مبارکهٔ انعام توجه نمایید: 👇

{وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ لِأَبِیهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ 👈أصْنَامًا آلِهَهً إِنِّی أَرَاکَ وَقَوْمَکَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ ﴿۷۴﴾

و [یاد کن] هنگامى را که ابراهیم به پدر خود آزر گفت آیا بتان را خدایان [خود] مى‏ گیرى من همانا تو و قوم تو را در گمراهى آشکارى مى ‏بینم (۷۴)

وَکَذَلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ 👈ملَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ👉 ولِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ ﴿۷۵﴾

و این گونه 👈ملکوت آسمانها و زمین را به ابراهیم نمایاندیم تا از جمله یقین‏ کنندگان باشد (۷۵)

فَلَمَّا جَنَّ عَلَیْهِ اللَّیْلُ رَأَى 👈کوْکَبًا قَالَ 👈هذَا رَبِّی فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِینَ ﴿۷۶﴾

پس چون شب بر او پرده افکند ستاره‏ اى دید گفت این پروردگار من است و آنگاه چون غروب کرد گفت غروب ‏کنندگان را دوست ندارم (۷۶)

فَلَمَّا رَأَى 👈الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ 👈هذَا رَبِّی فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ یَهْدِنِی رَبِّی لَأَکُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّینَ ﴿۷۷﴾

و چون ماه را در حال طلوع دید گفت این پروردگار من است آنگاه چون ناپدید شد گفت اگر پروردگارم مرا هدایت نکرده بود قطعا از گروه گمراهان بودم (۷۷)

فَلَمَّا رَأَى 👈الشَّمْسَ بَازِغَهً قَالَ 👈هذَا رَبِّی هَذَا أَکْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ یَا قَوْمِ إِنِّی بَرِیءٌ مِمَّا تُشْرِکُونَ ﴿۷۸﴾

پس چون خورشید را برآمده دید گفت این پروردگار من است این بزرگتر است و هنگامى که افول کرد گفت اى قوم من من از آنچه [براى خدا] شریک مى‏ سازید بیزارم (۷۸)

إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی 👈فطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِیفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿۷۹﴾

من از روى اخلاص پاکدلانه روى خود را به سوى کسى گردانیدم که آسمانها و زمین را پدید آورده است و من از مشرکان نیستم (۷۹)

وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَاجُّونِّی فِی اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ وَلَا 👈أخَافُ مَا تُشْرِکُونَ بِهِ 👈إلَّا أَنْ یَشَاءَ رَبِّی شَیْئًا وَسِعَ رَبِّی کُلَّ شَیْءٍ عِلْمًا أَفَلَا تَتَذَکَّرُونَ﴿۸۰﴾

و قومش با او به ستیزه پرداختند گفت آیا با من در باره خدا محاجه مى ‏کنید و حال آنکه او مرا راهنمایى کرده است و من از آنچه شریک او مى‏ سازید بیمى ندارم مگر آنکه پروردگارم چیزى بخواهد علم پروردگارم به هر چیزى احاطه یافته است پس آیا متذکر نمى ‏شوید (۸۰) }

این مطلب را نیز بخوانید

پیدایش دانش نجوم

پیدایش دانش نجوم مؤلف: بارتل.ال واندروردن مترجم: همایون صنعتی‌زاده ناشر: دانشگاه شهید باهنر (کرمان) کتاب …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

4 + نوزده =