مقایسه کانال های فلزی (سخت) با کانال اسپیرال

 

منظور از کانال، داکت های انتقال هواست که برای پخش کردن هوای تولیدی توسط یک سیستم تهویه مرکزی به تمام نواحی یک سازه استفاده می شود. این داکت ها انواع متفاوتی دارند اما دو نوع بسیار شناخته شده که در میان فعالان حوزه ساخت و ساز بسیار استفاده می شود کانال های فلزی و کانال های انعطاف پذیر است. و ما در این مقاله به توضیحاتی درباره آنها می پردازیم.

کانال سخت (یا فلزی) چیست؟

به نقل از گروه عمرانی صنعتی نیک آراد کانال های سخت یا داکت های سخت، خطوط انتقال هوایی هستند که از فلزهای سخت و با انعطاف کم مانند فلز فولاد آهن، فولاد استیل یا حتی آلومینیوم سخت تولید می شود. این کانال ها به صورت دائمی و با نگاه بلند مدت در یک ساختمان و برای سیستم تهویه استفاده می شود. عمده تولیدات این کانال ها از ورق فولاد گالوانیزه می باشد ولی در مواردی اندک از متریال دیگری نیز که در بالا گفته شد برای این کانال ها استفاده می شود.

انواع کانال های سخت یا فلزی

کانال های فلزی در دو نوع بسیار پرکاربرد تولید می شود. کانال های اسپیرال گالوانیزه و کانال های چهارگوش. کانال های اسپیرال به صورت گرد یا دایره ای شکل مانند لوله تولید می شود و به مراتب از کیفیت بالاتری نسبت به نوع مستطیلی شکل یا چهارگوش برخوردار هستند. اما کانالهای مستطیلی شکل همانطور که از نام آن پیداست به صورت مستطیلی یا چهارگوش تولید می شوند و این نوع از کانالهای سخت نیز مصرف زیادی دارند. اما در سازه های مدرن و وسیع ترجیح بسیاری از مدیران پروژه ها استفاده از نوع اسپیرال است. البته باید خاطر نشان کرد که هر کدام دارای مزایا و معایبی است.

کانال انعطاف پذیر یا فلکسیبل چیست؟

کانال های فلکسیبل یا انعطاف پذیر نوعی از خطوط انتقال هواست که همانطور که از نام آن پیداست کاملاً منعطف می باشند و نیازی به استفاده از هیچ گونه اتصالاتی مانند زانوها یا سه راهی ها را ندارند. تنها می توان آنها را با یک اتصال به همدیگر وصل کرد که البته این کار به هیچ وجه توصیه نمی شود. این کانال ها نباید به تنهایی در سازه هایی بزرگ و وسیع استفاده شود و تمامی وظیفه انتقال هوا را کاملاً به عهده داشته باشد. زیرا که از ایمنی و استحکام کافی برای این کار برخوردار نیست. این کانال ها به عنوان مکملی برای کانالهای سخت استفاده می شود یا برای سازه هایی کوچک یا حتی تجهیزاتی که نیاز به استفاده از یک داکت برای سیال گاز دارند استفاده می گردد. خیلی از مردم فکر می کنند می توان از این کانال ها به صورت دائمی برای داکت کشی یک ساختمان استفاده کرد و این تصور کاملاً اشتباه است و انجام این کار ریسکی بزرگ است.

انواع کانال های فلکسیبل یا انعطاف پذیر

کانال های فلکسیبل یا انعطاف پذیر انواع متفاوتی دارد، نکته مهم این است که ساختار این کانال ها همه به یک صورت است یعنی به صورت یک فنر قابلیت ارتجاع دارد و این میزان ارتجاع در هر کدام متفاوت است. این تفاوت در انعطاف پذیری به جنس متریال استفاده شده، تعداد لایه های تشکیل دهنده و نوع عایق دار بودن یا نبودن آن بستگی دارد. این کانال ها به توجه نوع متریالی که در ساخت آن استفاده می شود در چند نوع است. آلومینیومی، پی وی سی، فولادی و ….

در بعضی از این داکت ها از یک لایه عایق حرارتی استفاده می شود که می توان گفت در این دسته بندی می توان کانال های فلکسیبل را به دو نوع عایق دار و بدون عایق دسته بندی کرد. نوع عایق دار این کانال ها نیز با توجه به عایق حرارتی مد نظر متفاوت است. عایق های حرارتی که در این کانال ها استفاده می شود عموماً عایق الاستومری و عایق پلی استر است.

مقایسه کانال های سخت با کانال های انعطاف پذیر

مهمترین نکته این است که اگر نیاز به یک سیستم داکت کشی مستحکم و با عمر مفید بالا دارید بدون شک باید از کانال های فلزی سخت استفاده کنید و اگر در مواردی نیاز داشتید تا انعطاف پذیری بیشتری داشته باشید می توانید از کانال های فلکسیبل به عنوان یک کانال مکمل استفاده کنید. کانال های انعطاف پذیر به مراتب نصب آسانی دارند اما کانال های اسپیرال و چهارگوش این گونه نیست و کمی نصب پیچیده ای دارد و نیاز به یک نصاب متخصص در زمان نصب دارد. نکته دیگر این است که کانال های فلکسیبل از استحکام کمتری برخوردارند و در مقایسه با کانال های سخت به راحتی در معرض آسیب و پارگی قرار می گیرند. کانال های سخت را می توان در بیرون از سازه به راحتی استفاده کرد اما کانال های فلکسیبل این گونه نیست و نمی توان زیاد اطمینان داشت که تحت تاثیر شرایط بد آب و هوایی دچار پارگی و تخریب نگردند.